Sjálfsskodun
Ad rannsaka sjálfan sig i botn
Dæmi 1 – Helgi og vaskurinn
Þegar lítið atvik verður að stóru rifrildi
🔍 Aðstæðurnar
Helgi og eiginkona hans hafa verið gift í mörg ár og eiga gott samband.
Samt kemur upp sama rifrildið aftur og aftur.
Helgi gleymir oft að þurrka af vaskinum eftir að hafa burstað tennurnar eða rakað sig. Vatnsdropar og tannkrem verða eftir.
Eiginkonan bendir honum á þetta.
Stundum segir hún það rólega.
Stundum með pirringi.
Helgi finnur strax hvernig eitthvað gerist innra með honum.
Hann verður pirraður.
Finnst hann vera gagnrýndur.
Honum finnst talað við sig eins og barn.
Þetta virðist snúast um nokkra vatnsdropa.
En í raun snýst þetta um eitthvað allt annað.
🚨 Hvað varð fyrir ógn hjá Helga?
Eftir að hafa skoðað málið nánar gat Helgi séð að viðbrögðin snerust ekki um vaskinn.
Það voru aðrir hlutir sem urðu fyrir ógn.
Stolt
Helga fannst eins og verið væri að efast um hann.
”Get ég ekki einu sinni séð um svona einfaldan hlut?”
Sjálfsvirðing
Eftir að hafa fengið sömu athugasemdina aftur og aftur fór hann að spyrja sig:
”Er svona erfitt að búa með mér?”
Tilfinningalegt öryggi
Andrúmsloftið á heimilinu breyttist.
Það sem byrjaði sem venjulegur morgunn varð allt í einu stíft og óþægilegt.
Lífsgildi
Helgi trúði því að ekki ætti að eyða orku í smáatriði.
Honum fannst ástin skipta meira máli en vatnsdropar á handlaug.
Sjálfstraust
Þótt verkefnið væri einfalt fór hann að efast um sjálfan sig.
”Af hverju næ ég þessu aldrei?”
Það sem varð ekki fyrir ógn
✔ Sambandið sjálft.
Helgi óttaðist ekki að eiginkonan myndi yfirgefa hann.
Hann upplifði hins vegar að hlutverk sitt sem eiginmaður væri gagnrýnt.
✔ Fjárhagslegt öryggi.
✔ Framtíðardraumar.
Þessi ágreiningur snerist ekki um peninga eða framtíðina.
🧠 Hver var minn hluti?
Þegar Helgi fór að skoða eigin viðbrögð af hreinskilni sá hann nokkur mynstur.
Falskt stolt
Í stað þess að heyra:
”Mig langar að baðherbergið sé snyrtilegt.”
heyrði hann:
”Þú ert ekki nógu góður.”
Óþjálfuð sjálfsvirðing
Lítil athugasemd hafði allt of mikil áhrif á hvernig hann leit á sjálfan sig.
Óumburðarlyndi
Honum fannst erfitt að skilja að eitthvað sem skipti hann litlu máli gat skipt eiginkonu hans miklu máli.
Sjálfmiðun
Í stað þess að spyrja:
”Af hverju skiptir þetta hana svona miklu máli?”
hugsaði hann aðeins:
”Af hverju er hún alltaf að gagnrýna mig?”
🛠 Hvernig getur Helgi brugðist öðruvísi við?
1. Breyta túlkuninni
Í stað þess að hugsa:
”Hún er að gagnrýna mig.”
getur hann hugsað:
”Hún er að segja mér hvað skiptir hana máli.”
Það er ekki sama skilaboðið.
2. Taka ábyrgð án þess að niðurlægja sjálfan sig
Helgi ákveður að setja litla miða við spegilinn fyrstu vikurnar.
Ekki vegna þess að hann þurfi.
Heldur vegna þess að hann vilji leggja sitt af mörkum til góðs andrúmslofts á heimilinu.
3. Tala af auðmýkt
Í stað þess að fara í vörn getur hann sagt:
„Ég veit að ég gleymi þessu oft. Ég geri mér grein fyrir að þetta skiptir þig meira máli en ég hef áttað mig á. Ég ætla að reyna að bæta mig.“
4. Styrkja sjálfan sig
Helgi minnir sig á:
„Ég er góður eiginmaður þó ég geri mistök. Virði mitt ræðst ekki af því hvort ég gleymi að þurrka af vaskinum.“
5. Staldra við áður en hann bregst við
Næst þegar hann finnur pirringinn koma tekur hann þrjú djúp andardrátt og spyr sjálfan sig:
„Hvað varð í raun fyrir ógn hjá mér?“
Mjög oft er svarið:
Ekki vaskurinn.
Heldur stoltið.
Eða sjálfsvirðingin.
💭 Hugleiddu aðeins…
Hefur þú lent í svipuðum aðstæðum?
Kannski snerist rifrildið um:
- óuppvaskaðan bolla,
- blauta handklæði á gólfinu,
- ólokaða skápahurð,
- eða eitthvað annað sem virtist smávægilegt.
En var það í raun það sem olli sársaukanum?
Eða varð eitthvað innra með þér fyrir ógn?
Spyrðu sjálfan þig:
- Hvað gerðist?
- Hvað varð fyrir ógn hjá mér?
- Hver var minn hluti?
- Hvað get ég gert öðruvísi næst?
Dæmi 2 – Anna og yfirmaðurinn
Þegar maður hættir að treysta eigin rödd
🔍 Aðstæðurnar
Anna vinnur fyrir öflugan og farsælan athafnamann sem á nokkur fyrirtæki.
Hún var ráðin vegna sérþekkingar sinnar.
Styrkleiki hennar er að finna nýja markaði, byggja upp tengsl og skapa viðskiptatækifæri víða um heim.
Yfirmaður hennar treystir henni og gefur henni mikið frelsi.
En það er eitt sem veldur Önnu sífellt meiri vanlíðan.
Yfirmaðurinn kemur oft með ný verkefni með litlum fyrirvara.
Hann tengir Önnu við fólk sem hún þekkir ekki.
Fólk sem talar önnur tungumál.
Kemur úr allt annarri menningu.
Hefur allt aðra sýn á samskipti og vinnubrögð.
Anna reynir að útskýra að hún vinni best með skýrari ramma.
Að hún þurfi meiri undirbúning.
En yfirmaðurinn virðist ekki hlusta.
Hann segir:
”Þetta reddast.”
Síðan fer hann í næstu ferð.
Verður óaðgengilegur.
Og Anna situr eftir með verkefnið.
Hún sefur illa.
Fer að efast um sjálfa sig.
Finnur fyrir streitu sem verður meiri með hverjum mánuði.
🚨 Hvað varð fyrir ógn hjá Önnu?
Eftir að hafa skoðað málið betur áttaði Anna sig á því að streitan stafaði ekki fyrst og fremst af verkefnunum.
Heldur því sem verkefnin vöktu innra með henni.
Tilfinningalegt öryggi
Henni fannst hún oft standa ein.
Án stuðnings.
Án skýrleika.
Án þess að vita hvort hún væri að gera rétt.
Sjálfsvirðing
Þegar hún upplifði að ekki væri hlustað á hana fór hún að hugsa:
”Skipta skoðanir mínar einhverju máli?”
Sjálfstraust
Smám saman fór hún að efast um eigin hæfni.
Ekki vegna þess að hún skorti þekkingu.
Heldur vegna þess að hún fékk aldrei tækifæri til að vinna á þann hátt sem hún vissi að hentaði henni best.
Lífsgildi
Anna leggur mikla áherslu á undirbúning, skýr samskipti og gagnkvæma virðingu.
Henni fannst þessi vinnubrögð fara gegn eigin gildum.
Framtíðarsýn
Hún hafði séð fyrir sér langt og gott samstarf.
Nú fór hún að velta því fyrir sér hvort hún gæti haldið þessu áfram.
Það sem varð ekki fyrir ógn
✔ Hæfni hennar.
Anna hafði áður sýnt margoft að hún var afar fær í starfi sínu.
✔ Fjárhagurinn.
✔ Sambandið við yfirmanninn sem manneskju.
Vandinn snerist ekki um að hún bæri ekki virðingu fyrir honum.
Heldur um að hún treysti sér ekki til að segja frá eigin þörfum.
🧠 Hver var minn hluti?
Þessi spurning reyndist erfiðust.
Anna áttaði sig smám saman á því að hún hafði sjálf tekið þátt í að skapa aðstæðurnar.
Óþjálfuð sjálfsvirðing
Henni fannst hún ekki hafa rétt á að segja:
”Þetta hentar mér ekki.”
Skortur á mörkum
Hún sagði næstum alltaf:
”Já, ég skal reyna.”
Þótt hún vissi innst inni að verkefnið væri óskýrt eða óraunhæft.
Ótti við að valda vonbrigðum
Yfirmaðurinn var áhrifamikill og virtur.
Anna óttaðist að ef hún segði nei myndi hann missa traust á henni.
Þörf fyrir samþykki
Henni leið vel þegar yfirmaðurinn hrósaði henni.
Þess vegna varð erfitt að segja eitthvað sem gæti valdið óánægju.
Of mikil ábyrgð
Anna tók ábyrgð á verkefnum sem voru í raun ekki hennar ábyrgð ein.
Hún reyndi að leysa allt sjálf.
🛠 Hvernig getur Anna brugðist öðruvísi við?
1. Muna hvers vegna hún var ráðin
Yfirmaður hennar réð hana vegna sérþekkingar hennar.
Ekki vegna þess að hún ætti alltaf að vera sammála honum.
2. Setja skýr mörk af virðingu
Í stað þess að segja:
”Allt í lagi.”
getur hún sagt:
„Ég tek þetta verkefni að mér, en til að skila því eins vel og ég get þarf ég þessa þrjá hluti…“
3. Treysta eigin fagþekkingu
Að vera sérfræðingur felur líka í sér að þora að segja:
„Ég myndi leggja þetta upp á annan hátt.“
4. Hætta að bera ábyrgð á öllu
Anna getur spurt sig:
„Er þetta í raun mín ábyrgð, eða er ég að taka ábyrgð sem tilheyrir öðrum?“
5. Styrkja sjálfsvirðinguna
Á hverjum degi getur hún minnt sig á:
„Ég má hafa skoðun. Ég má setja mörk. Ég má biðja um skýrleika. Það gerir mig ekki erfiða í samstarfi heldur faglega.“
💭 Hugleiddu aðeins…
Hefur þú einhvern tíma unnið með manneskju sem þú dáðir svo mikið að þú þorðir ekki að segja það sem þú hugsaðir?
- Hefur þú sagt „já“ þegar þú vildir segja „nei“?
- Hefur þú tekið ábyrgð sem var ekki þín?
- Hefur þú þagað af ótta við að valda vonbrigðum?
- Hefur þú gleymt að rödd þín skiptir líka máli?
Stundum er stærsta breytingin ekki að skipta um starf.
Heldur að læra að standa með sjálfum sér – af virðingu, ró og skýrleika.
Dæmi 3 – Katrín segir alltaf „já“
Þegar löngunin til að vera góð verður að byrði
🔍 Aðstæðurnar
Katrín er samviskusöm, hjálpsöm og dugleg.
Í vinnunni er hún oft fyrsta manneskjan sem fólk leitar til þegar eitthvað þarf að redda.
Heima er það svipað.
Fjölskyldan veit að hún segir sjaldan nei.
Vinirnir líka.
Dag einn kemur samstarfsmaður til hennar og spyr:
„Gætir þú tekið þetta verkefni líka? Ég næ þessu ekki.“
Katrín á sjálf meira en nóg að gera.
Hún finnur strax fyrir þreytu.
En áður en hún nær að hugsa segir hún:
„Já, auðvitað.“
Næstu daga vinnur hún fram á kvöld.
Svefninn verður verri.
Hún verður pirruð við eiginmann sinn og börnin.
Innst inni hugsar hún:
”Af hverju er alltaf verið að biðja mig?”
En hún heldur áfram að segja já.
🚨 Hvað varð fyrir ógn hjá Katrínu?
Þegar Katrín fór að skoða aðstæðurnar sá hún að vandamálið var ekki verkefnið sjálft.
Heldur það sem vaknaði innra með henni.
Tilfinningalegt öryggi
Hún óttaðist að fólk yrði ósátt við hana ef hún segði nei.
Sjálfsvirðing
Hún tengdi eigið virði við það að vera gagnleg.
”Ef ég hjálpa ekki, er ég þá jafn verðmæt?”
Stolt
Henni líkaði að vera sú sem gat alltaf bjargað málunum.
Það gaf henni viðurkenningu.
Sambönd
Hún óttaðist að fólk myndi fjarlægjast hana ef hún setti mörk.
Lífsgildi
Henni hafði alltaf verið kennt að góð manneskja hjálpaði öðrum.
En hún hafði aldrei lært að góð manneskja má líka hugsa um sjálfa sig.
Það sem varð ekki fyrir ógn
✔ Hæfni hennar.
Enginn efaðist um að Katrín væri dugleg.
✔ Starfið.
Enginn ætlaði að reka hana.
✔ Fjárhagurinn.
Vandamálið snerist ekki um peninga.
🧠 Hver var minn hluti?
Þetta reyndist Katrínu erfiðasta spurningin.
Hún áttaði sig á að hún var sjálf farin að viðhalda mynstrinu.
Skortur á mörkum
Hún sagði já áður en hún gaf sér tíma til að hugsa.
Þörf fyrir samþykki
Henni leið vel þegar aðrir voru ánægðir með hana.
Þess vegna varð erfitt að valda vonbrigðum.
Ótti við höfnun
Hún óttaðist að eitt nei gæti breytt því hvernig aðrir sæju hana.
Óþjálfuð sjálfsvirðing
Hún hafði lært að meta sjálfa sig út frá því hversu mikið hún gerði fyrir aðra.
Ekki út frá því hver hún var.
🛠 Hvernig getur Katrín brugðist öðruvísi við?
1. Hætta að svara strax
Í stað þess að segja:
„Já.“
getur hún sagt:
„Má ég hugsa þetta aðeins og svara þér eftir klukkutíma?“
Þessi eina setning gefur henni val.
2. Muna að „nei“ er ekki höfnun
Að segja nei við verkefni er ekki það sama og að hafna manneskju.
3. Setja mörk af virðingu
„Mig langar að hjálpa, en ég hef ekki svigrúm í dag til að gera þetta vel.“
4. Spyrja sjálfa sig
„Er ég að segja já af kærleika eða af ótta?“
Svarið segir oft meira en margt annað.
5. Byggja sjálfsvirðingu
Á hverjum morgni getur Katrín minnt sig á:
„Virði mitt ræðst ekki af því hversu mikið ég geri fyrir aðra. Ég er verðmæt þó ég setji heilbrigð mörk.“
💭 Hugleiddu aðeins…
Hefur þú einhvern tíma sagt „já“ þegar þú vildir segja „nei“?
Hefur þú tekið að þér meira en þú hafðir orku til?
Hefur þú orðið pirruð(ur) á öðrum, þó að þú hafir sjálf(ur) sagt já?
Ef svarið er já, þá er spurningin kannski ekki:
„Af hverju biðja allir mig?“
Heldur:
„Af hverju á ég svona erfitt með að setja mörk?“
Dæmi 4 – Jón og gagnrýnin
Þegar nokkrar setningar eyðileggja allan daginn
🔍 Aðstæðurnar
Jón hefur unnið lengi hjá sama fyrirtæki.
Hann leggur metnað sinn í vinnuna og vill alltaf skila góðu verki.
Einn morgun fær hann tölvupóst frá yfirmanni sínum.
Í póstinum stendur meðal annars:
„Verkið er gott en ég myndi vilja að þú lagfærðir þessa þrjá hluti áður en við sendum þetta áfram.“
Það eru aðeins þrjár litlar athugasemdir.
En Jón sér ekkert annað.
Hann les póstinn aftur.
Og aftur.
Hann verður órólegur.
Fer að velta fyrir sér:
”Er ég ekki nógu góður?”
Allur dagurinn fer í að hugsa um þessi þrjú atriði.
Hann gleymir því að yfirmaðurinn byrjaði á að skrifa:
”Verkið er gott.”
🚨 Hvað varð fyrir ógn hjá Jóni?
Eftir umhugsun sá Jón að tölvupósturinn var ekki vandamálið.
Heldur það sem hann vakti innra með honum.
Sjálfsvirðing
Hann tengdi athugasemdirnar við eigið virði.
Sjálfstraust
Skyndilega fór hann að efast um eigin hæfni.
Stolt
Honum fannst erfitt að fá leiðréttingar.
Tilfinningalegt öryggi
Honum fannst eins og hann stæði á ótryggum grunni.
Framtíðarsýn
Hann fór jafnvel að hugsa:
”Kannski er ég ekki rétti maðurinn í þetta starf.”
Þótt enginn hefði sagt það.
Það sem varð ekki fyrir ógn
✔ Starfið.
Enginn var að tala um uppsögn.
✔ Samböndin.
✔ Fjárhagurinn.
🧠 Hver var minn hluti?
Smám saman sá Jón ákveðin mynstur.
Fullkomnunarárátta
Hann taldi að góð frammistaða þýddi að enginn ætti nokkurn tíma að hafa athugasemdir.
Óþjálfuð sjálfsvirðing
Ein lítil leiðrétting varð að sönnun þess að hann væri ekki nógu góður.
Neikvæð síun
Heilinn valdi aðeins það neikvæða.
Hrósinu sleppti hann.
Óraunhæfar kröfur til sjálfs sín
Hann ætlaðist til þess að gera aldrei mistök.
🛠 Hvernig getur Jón brugðist öðruvísi við?
1. Lesa hrósið fyrst
Áður en hann skoðar leiðréttingarnar stoppar hann við það sem tókst vel.
2. Aðgreina sjálfan sig frá verkefninu
„Það er verið að bæta verkefnið, ekki dæma mig sem manneskju.“
3. Spyrja sig
„Ef samstarfsfélagi minn fengi þennan tölvupóst, myndi ég halda að hann væri lélegur?“
Yfirleitt er svarið:
Nei.
4. Leyfa sér að læra
Athugasemdir eru oft merki um að einhver trúi því að þú getir gert enn betur.
5. Ný hugsun
„Ég þarf ekki að vera fullkominn. Ég þarf aðeins að vera tilbúinn að læra.“
💭 Hugleiddu aðeins…
Hvernig bregst þú við þegar einhver leiðréttir þig?
- Ferðu strax í vörn?
- Verðurðu leið(ur)?
- Ferðu að efast um sjálfan þig?
- Eða geturðu tekið á móti endurgjöf án þess að sjálfsvirðingin fari í skjálfta?
Stundum er gagnrýni ekki ógn.
Hún er boð um að vaxa.
Dæmi 5 – María og samanburðurinn
Þegar líf annarra verður mælikvarði á eigið virði
🔍 Aðstæðurnar
María hefur unnið markvisst að markmiðum sínum í mörg ár.
Hún er dugleg, metnaðarfull og hefur náð góðum árangri.
Eitt kvöldið situr hún með símann sinn og flettir samfélagsmiðlum.
Hún sér gamla vinkonu.
Nýtt hús.
Nýr bíll.
Frábært starf.
Ferðir erlendis.
Brosandi fjölskylda.
Svo sér hún aðra konu sem virðist vera með fullkomið líf.
María leggur frá sér símann.
Það sem byrjaði sem rólegt kvöld breytist allt í einu í vanlíðan.
Hún hugsar:
”Ég er ekki komin jafn langt.”
”Kannski er ég að dragast aftur úr.”
”Af hverju gengur öllum öðrum svona vel?”
🚨 Hvað varð fyrir ógn hjá Maríu?
Þegar María fór að skoða viðbrögð sín betur sá hún að samfélagsmiðlarnir voru ekki vandamálið.
Heldur samanburðurinn.
Sjálfsvirðing
Hún fór að meta eigið virði út frá lífi annarra.
Sjálfstraust
Skyndilega efaðist hún um eigin getu.
Þrátt fyrir að ekkert hefði breyst í hennar eigin lífi.
Framtíðarsýn
Henni fannst hún vera að missa af einhverju.
Stolt
Henni fannst árangur hennar allt í einu ekki skipta máli.
Tilfinningalegt öryggi
Óöryggi tók við af þakklæti.
Það sem varð ekki fyrir ógn
✔ Raunverulegur árangur hennar.
✔ Fjárhagurinn.
✔ Fjölskyldan.
✔ Starfið.
Í raun hafði ekkert breyst.
Það eina sem hafði breyst var hvernig hún hugsaði.
🧠 Hver var minn hluti?
Þegar María fór að skoða sjálfa sig af hreinskilni áttaði hún sig á nokkrum hlutum.
Samanburður
Hún var að bera sitt hversdagslíf saman við bestu augnablik annarra.
Óþjálfuð sjálfsvirðing
Hún leyfði lífi annarra að ákveða hvernig henni leið með sjálfa sig.
Fullkomnunarárátta
Henni fannst hún alltaf þurfa að gera meira.
Ná lengra.
Eiga meira.
Skortur á þakklæti
Hún gleymdi öllu því sem hún hafði þegar byggt upp.
🛠 Hvernig getur María brugðist öðruvísi við?
1. Muna að samfélagsmiðlar sýna aðeins brot af raunveruleikanum
Flestir sýna bestu augnablikin.
Mjög fáir sýna áhyggjurnar.
2. Hætta að bera sig saman við aðra
Spyrja frekar:
„Er ég komin lengra en ég var fyrir ári síðan?“
Það er samanburður sem hjálpar.
3. Skrifa niður þrjá hluti á hverju kvöldi
- Það sem gekk vel.
- Það sem hún er þakklát fyrir.
- Það sem hún lærði.
4. Takmarka samfélagsmiðla
Ekki byrja og enda daginn á því að skoða líf annarra.
5. Byggja sjálfsvirðingu innan frá
María ákveður að minna sig á:
„Virði mitt ræðst ekki af því sem aðrir eiga, gera eða sýna. Ég ber aðeins ábyrgð á minni eigin vegferð.“
💭 Hugleiddu aðeins…
Hefur þú einhvern tíma fundið fyrir vanlíðan eftir að hafa skoðað samfélagsmiðla?
- Hefur þú borið þig saman við aðra?
- Gleymt eigin framförum?
- Fundist þú ekki vera nóg?
Ef svo er skaltu spyrja sjálfan þig:
Er ég að bera saman mitt raunverulega líf við augnablik sem einhver annar hefur valið að sýna?
Kannski er mikilvægasta spurningin ekki:
„Hvernig gengur öðrum?“
Heldur:
„Hvernig gengur mér miðað við þann sem ég var í gær?“
Dæmi 6 – Magnús og ákvörðunin sem aldrei var tekin
Þegar óttinn við að velja verður stærri en ákvörðunin sjálf
🔍 Aðstæðurnar
Magnús hefur lengi dreymt um að stofna eigið fyrirtæki.
Hann hefur þekkinguna.
Reynsluna.
Hann á góða viðskiptahugmynd.
Margir hafa sagt við hann:
”Þú ættir að gera þetta.”
En mánuðirnir líða.
Síðan verða þeir að árum.
Í hvert sinn sem hann ákveður að byrja kemur ný hugsun.
”Kannski er þetta ekki rétti tíminn.”
”Kannski mistakast ég.”
”Kannski missi ég allt.”
”Kannski er betra að bíða aðeins.”
Út á við virðist ekkert vera að.
En innra með Magnúsi er stöðug togstreita.
Hann þráir breytingu.
En hann þorir ekki að taka fyrsta skrefið.
🚨 Hvað varð fyrir ógn hjá Magnúsi?
Þegar Magnús fór að skoða þetta betur áttaði hann sig á því að vandamálið var ekki fyrirtækið.
Heldur ógnirnar sem heilinn sá.
Efnislegt öryggi
”Hvað ef ég missi tekjurnar?”
Tilfinningalegt öryggi
”Get ég tekist á við óvissuna?”
Sjálfsvirðing
”Ef mér mistekst… hvað segir það um mig?”
Stolt
”Ég vil ekki að fólk sjái mig mistakast.”
Framtíðardraumar
Þversagnakennt varð draumurinn sjálfur að ógn.
Því meira sem hann langaði í breytinguna, því meira óttaðist hann að tapa henni.
Það sem varð ekki fyrir ógn
✔ Hæfni hans.
Magnús vissi að hann var góður í sínu fagi.
✔ Hugmyndin.
Hún var góð.
✔ Viljinn.
Hann langaði virkilega að breyta.
🧠 Hver var minn hluti?
Þegar Magnús skoðaði sjálfan sig af hreinskilni sá hann nokkur mynstur.
Ótti við mistök
Hann trúði því að rangar ákvarðanir væru hættulegar.
Fullkomnunarárátta
Hann beið eftir rétta augnablikinu.
En það kom aldrei.
Ofhugsun
Í stað þess að taka eitt lítið skref reyndi hann að leysa næstu fimm árin í huganum.
Óþjálfuð sjálfsvirðing
Hann tengdi árangur fyrirtækisins við eigið virði.
Stjórnþörf
Hann vildi vita nákvæmlega hvernig allt myndi fara áður en hann byrjaði.
Það er ómögulegt.
🛠 Hvernig getur Magnús brugðist öðruvísi við?
1. Minnka ákvörðunina
Ekki spyrja:
”Á ég að stofna fyrirtæki?”
Heldur:
„Hvert er fyrsta litla skrefið sem ég get tekið í þessari viku?“
2. Leyfa sér að vita ekki allt
Enginn sem hefur byggt upp fyrirtæki vissi allt áður en hann byrjaði.
3. Æfa hugrekki
Hugrekki er ekki að vera óhræddur.
Hugrekki er að halda áfram þrátt fyrir óttann.
4. Aðgreina mistök frá sjálfsvirðingu
„Ef verkefni gengur ekki upp þýðir það ekki að ég sé misheppnaður.“
5. Treysta sjálfum sér
Magnús ákveður að minna sig daglega á:
„Ég þarf ekki fullkomna vissu til að taka fyrsta skrefið. Ég þarf aðeins að treysta því að ég geti tekist á við það sem kemur.“
💭 Hugleiddu aðeins…
Er eitthvað í lífi þínu sem þú hefur lengi ætlað að gera?
- Skipta um starf?
- Hefja nám?
- Stofna fyrirtæki?
- Ljúka sambandi?
- Flytja?
- Byrja að hugsa betur um heilsuna?
- Eða einfaldlega segja það sem þú hefur lengi þagað yfir?
Spyrðu sjálfan þig:
- Hvað er það sem ég óttast í raun?
- Hvað varð fyrir ógn?
- Er ógnin raunveruleg – eða er heilinn minn að reyna að vernda mig?
- Hvert er minnsta skrefið sem ég get tekið í dag?